Zapał bez sprecyzowanego celu to tylko urojenie(zachcianka), cel bez pasji to czysta harówka, natomiast połączenie gorliwości z odpowiednim zamierzeniem „wyprodukuje” chrześcijanina ,który wstrząśnie tą planetą i zmieni ten świat!

Wcale nie twierdzę, że już osiągnąłem przedmiot moich pragnień i że już jestem doskonały, lecz nie przestaję zdążać naprzód, bym mógł pochwycić wreszcie to, do czego zmierzam, bo sam już zostałem pochwycony przez Jezusa Chrystusa. Nie, bracia, wcale nie myślę, że ja osobiście już osiągnąłem cel [mojego życia].Staram się bardzo usilnie o jedno: nie myśląc już o tym, co ze mną, skupiam całą uwagę na tym, co przede mną, i zdążam wytrwale naprzód ku wyznaczonej mecie, po nagrodę, którą według obietnicy Boga mamy otrzymać na wysokościach przez Jezusa Chrystusa.” List do Filipian 3:12-14 Apostoł Paweł posiadał żarliwość i pasję dla Królestwa Bożego.

„Staram się usilnie o jedno”( „jedno czynię”- biblia warszawska)-3:13.

Zapominając o tym, co zostało za nim, Paweł zdążał do mety. Podobnie jak sprinter, który dobiegając do mety przerywa taśmę, jak pływak, który po ostatniej długości basenu dotyka jego ściany, w ten sam sposób Paweł chce dosięgnąć Boga. Ten człowiek miał wiele wspaniałych cech: był bardzo inteligentny, znał kilka języków, posiadał obywatelstwo rzymskie, był wykwalifikowanym handlowcem( businessman – w dzisiejszych czasach), ale uważam, że jego największą zaletą była gorliwość i pasja. W jego sercu płonął ogień, a w jego umyśle był nieustanny zapał do działania.

Największe niebezpieczeństwo dla Kościoła wcale nie znajduje się na zewnątrz, lecz w środku. Obojętność i apatia powodują erozję wiary i pozbawiają kościół jego mocy.

Podobnie jak małżeństwo, w który mnie ma miłości, namiętności, zaangażowania nie ma szans na przetrwanie, tak samo jest w życiu kościoła. Zdobywanie wysokiego wykształcenia bez zapału i zamiłowania do tego, co się robi, to tylko walka o przetrwanie. Uwielbienie bez zaangażowania całym sercem i bez uniesień, to tylko rytuał. Z drugiej jednak strony, jeśli w małżeństwie trwa fascynacja partnerem, to takie wspólne życie jest pełne satysfakcji, nauka staje się przyjemnością, gdy posiadamy chęć poznawania nowych rzeczy, a nasze uwielbienie, jeśli jest żarliwe i pełne entuzjazmu przynosi wiele radości. Dlatego dbajmy o to, by ten ogień zawsze płonął!